مونيتورينگ مداوم ژئوالكتر يكي در مناطق لرزه خيز، روش مفيدي براي بررسي تغيير خواص الكتريكي محيط لرزه زا، نظير مقاومت ويژه الكتريكي و غيره مي باشد . با استفاده از يك دوقطبي فرستنده به عنوان چشمه مصنوعي و يك سري دوقطبي هاي گيرنده به صورت چند كاناله در يك منطقه لرزه زا به يك گسل شناخته شده فعال، مي توان با تعبيه يك ايستگاه مونيتورينگ ژئوالكتريكي، خصوصيات الكتريكي زون شكستگي را در بازه هاي زماني مختلف اندازه گرفت و با استفاده از آن آن زلزله را پيش بيني كرد . در اين مقاله شبيه سازي رايĤن هاي چنين فرآيندي مورد بحث قرار مي گيرد . در ابتدا يك م دل زمين شناسي اوليه از يك گسل لرزه زا در نظر گرفتهشده است . سپس با استفاده از يك زير روال پيشرو پاسخ ژئوالكتريكي چنين زميني به عبور جريان از آن شبيه سازي شده است . در نتيجه يكسري مقاومت ويژه هاي ظاهري حاصل آمده است . درست مانند آن كه اندازه گيري هاي واقعي ا نجام گرفته است . از اين مقاومت ويژه ها در يك روش وارون سازي زمان گذر استفاده شده است تا در نهايت بتوان تغييرات مقاومت ويژه مدل سازي و به مدل حقيقي نزديك كرد . با شبيه سازي پيش بيني زلزله قبل از انجام يك عمليات صحرايي وقت گير مي توان يك برآورد كلي از روش پيش بيني به دست آورد . در شرايطي كه نوفه هاي طبيعي شامل سيگنال هاي غيرتكتونيكي، در طول مونيتورينگ كم باشند، يا به خوبي تضعيف شده باشند، با اين روش مي توان به آنوماليهاي تكتونيكي را ثبت كرد و از آن درپيش بيني زلزله استفاده كرد .

كلمات كليدي:

پيش بيني زلزله، زيرروال پيشرو، آنومالي هاي تكتونيكي، وارون سازي