اولين همايش پيش نشانگرهاي زلزله (1386)

 

توزيع فضائي – زماني زمين لرزه ها و بررسي مهاجرت تجمعي زمين لرزه هاي با بزرگاي 5 و بزرگتر در پهنه ايران

نويسنده:
علي بيت اللهي - مركز تحقيقات ساختمان و مسكن

خلاصه مقاله:

به كار گرفتن روش هاي آماري مخصوصا در مواردي كه مورد مطالعه داراي پيچيدگي هاي خاص خود است، با احتياط ه مراه است . در مورد رخداد زمين لرزه ها و برآورد نحوه مهاجرت اين رخداد ها در گستره معين، بررسي پيچيده تر به نظر مي رسد . در بررسي هاي مربوط به برآورد دوره بازگشت زمين لرزه ها براي بزرگاي خاص، نظير مباني كار در برآورد خطر زمين لرزه به روش احتمالاتي محاسبات در ح يطه زمان انجام مي پذيرد و تعريف معادله تحليلي وابسته به مختصات فضائي عملا در اين بررسي ها داراي پيچيدگي هاي است كه امكان انجام اين كار را سلب مي نمايد . به نظر مي رسد روش شبكه عصبي از چند ديدگاه در بررسي هاي عددي داراي نقاط قوت است و لذا سعي ك رديم كه از اين روش براي بررسي قانونمندي رخداد زلزله ها در ستون زمان و در افق جغرافياي ايران به عنوان يكي از محورهاي مهم مطالعات پيش نشانگري لرزه اي استفاده كنيم . ما در اين تحقيق براي اينكه تعداد كافي داده در اختيار داشته باشيم كل پهنه ايران براي انجام كار برگزيديم و به منظور بررسي رفتار توزيع زمين لرزه ها نسبت به زمان طول كل كاتالوگ جهاني ( پريود صد ساله مورد استفاده در اين پژوهش ) را به پريودهاي زماني 5 ساله تقسيم نموديم . بررسي خروجي كار نشان دهنده خطاي بالا و گاه بسيار بالا در پيش بيني توزيع آتي زمين لرزه ها بود . مي توان نتيجه گرفت كه بررسي مربوط به پيش نشانگرهاي لرزه اي با توجه به تنوع تكتونيكي فلات ايران زمين بايستي متمركز به ايالت هاي معين و مشخصي باشد تا بتوان به نتيجه قابل قبولي دست يافت .

 

كلمات كليدي:


دریافت اصل مقاله: http://www.civilica.com/Paper-CEQP01-CEQP01_007.html