همه ساله تحقيقات گسترده اي به منظور پيش بيني وقوع زلزله بر اساس روش هاي علمي و با استفاده از ظهور علائم قبل و بعد از آن انجام مي گيرد . از لحاظ تئوري اگر پارامترهاي دخيل در تنش هاي پوسته زمين را بدانيم قادر به پيش بيني زلزله خواهيم بود ولي در عمل انجام چنين كاري بسيار پيچيده مي باشد كه هنوز بعد از گذشت يك سده دانشمندان قادر به ارائه راه حل مناسبي در اين زمينه نشده اند . در بيشتر موارد قبل از وقوع يك زلزله پيش نشانگرهاي متفاوتي بروز مي كند كه يكي ازآنها تغييرات شرايط جوي حاكم بر منطقه قبل و بعد از وقوع زلزله مي باشد . از جمله اين تغييرت مي توان به فعاليت سيستم هاي جوي در منطقه، تغييرات پارامترهاي سينوپتيكي در سطح زمين وتشكيل ابرهاي زلزله كه از لحاظ شكل و ماهيت كاملا با ابرهاي هواشناسي متفاوتند، اشاره كرد . در اين مفاله ابتدا با استفاده از پارامترهاي جوي شامل ( تغييرات روزانه دما، رطوبت و فشار ايستگاه ) و نقشه هاي هوا شناسي سطح زمين و سطوح مياني جو و تصاوير ماهواره اي نوسان پارامترها در منطقه بم و در بازه زماني وقوع زلزله مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت . نتايج به دست آمده بيانگر تغييرات نوساني پارامترهاي فوق در روزهاي قبل وبعد از زلزله و همچنين حضور سيستم هاي جوي در منطقه و تشكيل ابرهاي زلزله چند روز قبل از وقوع زلزله بوده است . در به دست آمده بتوان احتمال رخداد زلزله را با استفاده از پارامترهاي جوي پيش بيني كرد .

كلمات كليدي:

پيش نشانگر زلزله، ابر زلزله، تغيير رطوبت نسبي، تغيير دماي هوا، زلزله بم .