در سالهاي اخير تعداد زيادي از سازه هاي بتني در کشورهاي مختلف دنيا و همچنين در ايران در اثر ضعف بتن دچار آسيب ديدگي و يا خرابي زودرس شده اند. به عبارت ديگر عمر مفيد اين سازه ها با مقدار پيش بيني شده تطابق نداشته و بسيار کمتر از آن بوده است. يکي از مهمترين دلايل بروز خسارت در سازه هاي مسلح بتني، خوردگي آرماتورهاي فولادي مي باشد. نفوذ يون هاي کلر در محيط بتن و کربناتاسيون از شايعترين عوامل خوردگي آرماتورهاي فولادي محسوب مي شود. در اين مقاله سعي شده با تشريح فرايندهيا فيزکي و شيميايي دوده سيليس در بتن و بررسي نظريه هاي مختلف درک صحيحي از عملکرد اين پزولان بوجود آيد.

كلمات كليدي:

خوردگي ، يون کلر ، منافذ مويينه ، دوده سيليس ، دوام ، بتن