محدوديت هاي اقتصادي ناشي از افزايش قيمت سوخت هاي مايع كلاسيك مثل بنزين و گازوئيل و قوانين روبه رشد و سختگيرانه محيط زيستي موجب توجه روز افزون به منابع نوين تامين سوخت در حمل و نقل گرديده است . هر چند در دهه اخير به سوخت هاي غير فسيلي يا منابع تجديد پذير مثل هيدروژن H2 و سوخت هاي زيستي Biofuels توجه ويژه اي شده است ، ولي به دليل ويژگيهاي فني و عملكردي موتورها و خودروها بر پايه سوخت هاي فسيلي ، اين سوخت ها نتوانسته اند جايگاه بسيار تاثيرگذاري در چرخه اقتصادي داشته باشند . رويكرد به ماشينهاي محرك مبدل انرژي مثل سلول هاي سوختي Fuel Cells و يا خودروهاي برقي خورشيدي و موتورهاي استرلينگ نيز تاكنون نتوانسته اند جايگزين مناسبي براي موتورها و خودروهاي كلاسيك و متداول باشد . در ميان سوخت هاي نو سوخت هاي استحصال شده از منابع گاز طبيعي ، سوخت دي متيل اتر به دليل ساختار هيدروكربوري و تطبيق بهتر با موتور ديزل و محركه هاي در دست توليد و اتكاء به منابع سرشار و پراكنده گاز طبيعي در سطح جهاني توجه دست اندر كاران استراتژي انرژي را در حمل و نقل به خود جلب كرده است . در اين مقاله كه حاصل انجام يك تحقيق كاربردي در عملكرد موتور ديزلي پاشش مستقيم با سوخت DME يا CH3-O-CH3 استحصال شده از گاز متان CH4 مي باشد يك نوع مقايسه آماري و نظري در زمينه توازن انرژي و بازده آن از مرحله استخراج تا ايجاد حركت در چرخ خودروها تحت عنوان راندمان از چاه تا چرخ well to wheel efficiency و توازن انرژي در موتور و خودرو براي سوخت DME در مقايسه با ساير سوخت هاي مايع و گازي انجام شده است كه نكات قابل تاملي را در بر دارد .

كلمات كليدي: