محدوده مورد مطالعه با وسعتي حدود 57/258 كيلومتر مربع به فاصله 145 كيلومتري شمال شرق مركز استان خوزستان اهواز، بين طولهاي ً16 َ43 ׁ49 تا ً44 َ03 500 درجه شرقي و عرضهاي ً52 َ34 ׁ31 تا ً52 َ44 ׁ31 درجه شمالي قرار دارد. ميزان متوسط دماي سالانه معادل 7/19 درجه سانتيگراد و تبخير سالانه برابر8/1536 ميليمتر مي¬باشد، كه بلحاظ اقليمي در سيستم طبقه¬بندي آمبرژه از نوع نيمه مرطوب معتدل بشمار مي¬آيد. سازندهاي موجود در منطقه متشكل از سازند¬هاي سخت دوران دوم و سوم و رسوبات ناپيوسته دوران چهارم است، كه از شمال، شمال شرق و شرق ارتفاعات آهك آسماري و پابده-گورپي و از سمت جنوب، جنوب¬غرب، غرب و شمال¬غرب ارتفاعات كنگلومراي بختياري اين دشت را احاط كرده است. مقادير قابليت انتقال حداقل 115 تا حداكثر 1500 متر مربع در روز و همچنين ضريب ذخيره آبخوان بين 2% تا 38/0 متغير است. نوسانات سطح آب زيرزميني از سال 73 لغايت 80 داراي افتي معادل 15 متر را نشان مي¬دهد. از طرفي ديگر عليرغم بارندگي زياد در سال آبي 80 - 81، سطح ايستابي به سطح اوليه(سال 73) نرسيده است. بيلان در سال آبي 77 - 78 منفي است و مقدار آن، متجاوز از دو ميليون متر مكعب مي¬باشد.ذا در اين بررسي سعي مي شود، ضمن محاسبه بيلان آبخوان دشت، تأثير ليتولوژي بر وضعيت كمي و كيفي منابع زيرزميني، مورد بحث و تبادل نظر، قرار گيرد.

كلمات كليدي:

بيلان كمي و كيفي قلعه تل، تأثيرليتولوژي بر وضعيت منابع آب