به منظور محاسبه نياز آبي كشت در طي چند دهة اخير روشهاي از بسيار ساده مانند تشتك تا كامل مانند پن من ارائه شده است. سازمان خواروبار جهاني FAO آخرين بار در سال 1977 در نشريه 24 آن سازمان استفاده از پنج روش تشتك (PAN EVAPORATIONY)، پن من و پن من اصلاح شده (PENMAN) و تشعشع (RADIAION) وبلاني- كر يدل (BALANY-CRRI DDLE) را توصيه نمود كه هر كدام با اتكا به برخي پارامترهاي اقليمي نياز آبي پتانسيل (ETO) را محاسبه مي‌نمايند.با توجه به تعداد روشهايي كه جهت محاسبة نياز آبي گياهان قابل استفاده است تحقيقات زيادي جهت مشخص نمودن بهترين روش صورت گرفته است كه به طور مثال مطالعات كميسيون جامعه اروپا در كنوانسيوم مؤسسات تحقيقاتي در اين زمينه به نتايج زير منجر شده است.1- روش پيشنهادي پنمن اصلاح شده FAO مقدار تبخير و تعرق را بيش از مقدار واقعي بدست مي‌دهد.2- عملكرد روشهاي مبتني بر دماي هوا پلاني كريدل نيز جز آن بشمار مي‌رود بستگي به واسنجي‌هاي مطي داشته و بعضا نتايج حاصله از آن رضايت بخش است.3- روش پنمن- مافتيث از نظر تطابق با داده هاي لايسيته در ردة اول قرار دارد.در اين تحقيق، تبخير و تعرق پتانسيل در منطقه‌اي از شمال شرق استان خوزستان بنام ملاثاني به روشهاي بلاني كه يدل اصلاح شدة FAO، پن من مانتيث، تورنت رايت محاسبه گرديده و با هم مقايسه شده است و قابليت اتكا به اين روش تجزيه و تحليل گرديده، و تحولي كه اين روش مي‌تواند در پروژه‌هاي تأمين آب كشاورزي ايجاد نمايد بررسي و بحث گرديده است.

كلمات كليدي:

تبخيرو تعرق پتانسيل,پنمن,تورنت وايت,فائو