امضارمز، روشي براي تركيب رمزنگاري و امضاي ديجيتال دريك گام منطقي است و مي تواند بار محاسباتي و سربار ارتباطي را درمقايسه با طرحهاي امضا -سپس-رمز كاهش دهد . تاكنون طرحهاي امضارمز متعددي پيشنهاد شده است كه هر يك از آنها بار محاسباتي،سربار ارتباطي و سرويسهاي امنيتي مختلفي را ارائه مي نمايند و بسياري از آنها داراي نقاط ضعف و مشكلات امنيتي خاص خود مي باشن د. اين مقاله به تحليل يك طرح امضارمز مبتني بر خم بيضوي -كه در صدد فراهم نمودن ويژگيهاي محرمانگي، صحت، جعل ناپذيري، انكارناپذيري، امنيت پيشرو در محرمانگي پيام و تاييد همگاني مستقيم بوده است مي پردازد. در اين مقاله نشان داده مي شود كه طرح امضارمز مورد بررسي، علاوه بر فقدان ويژگي هاي جعل ناپذيري و انكارناپذير ي، داراي تعداد ديگري نقاط ضعف بوده و در برابر تعدادي از حملات آسيب پذيرمي باشد تا حدي كه در آن، استخراج كليد خصوصي انجام دهنده امضارمز (و در حالتي كليد خصوصي بازگشاينده امضارمز ) نيز امكان پذيرمي باشد.

كلمات كليدي:

جعل ناپذيري، انكارناپذيري، امنيت پيشرو، تاييد همگاني، حمله UKS، مقاومت در برابر افشاي پارامتر تصادفي، تصديق كليد عمومي، خم بيضوي