شهر تهران با توجه به ضوابط شهرسازي و تعاريف جامعه شناسي به عنوان يك ابر شهر شناخته مي شود. اين شهر علاوه بر اينكه مركز اقتصادي و پر جمعيت ترين شهر كشور مي باشد در واقع مركز سياسي دولت جمهوري اسلامي نيز محسوب مي گردد. تهران طي چند قرن گذشته سير بسيار طولاني توسعه از يك ده كوچك به يك ابر شهر را طي نموده است. اين توسعه باعث بوجود امدن امكانات زيادي براي كشور و شهروندان آن شده است، ليكن رشد بي رويه آن منجر به ايجاد بافتهاي غير همگن در سطح شهر شده و در نهايت آسيب پذيري گوناگوني را با توجه به نقش سياسي، اقتصادي فرهنگي تهران و آسيب پذيري آن در مقابل سوانح طبيعي بخصوص زمين لرزه، مي توان تصور نمود كه اثرات مخرب زمين لرزه اين شهر در تمام كشور تاثيرات منفي و نامطلوبي را به همرا ه خواهد داشت. در ضمن بايد خاطر نشان ساخت كه تقريبا به ندرت در جهان شهري به بزرگي و جمعيت تهران را ي توان يافت كه تا اين حد در معرض خطرات ناشي از زمين لرزه قرار داشته باشد. لذا با توجه به اين مهم لازم است كه مسئولين كشوري و به حصوص مسئولين مستقيم ابر شهر تهران درصدد يافتن روشهاي مدون و قابل اجرا براي مديريت بحرانهاي طبيعي كشور باشند.

كلمات كليدي: