اين مقاله به معرفي و بررسي روش ارزيابي مكاني اثرات (SIAM) براي انجام ارزيابي زيست محيطي (EIA) احداث بزرگراه هاي شهري با استفاده از GIS مي پردازد. مبناي روش SIAM اين است كه اهميت اثرات زيست محيطي، دركنار ديگر عوامل، به توزيع مكاني اثرات و محيط تاثير پذير وابسته است. اطلاعات تهيه شده در GIS در مراحل شناسايي و پيش بيني اثرات ارزيابي زيست محيطي به كار مي رود تابامحاسبه مجموعه اي از شاخص ها اهميت اثرات ارزيابي گردد. براي هر مولفه زيست محيطي (مانند آلودگي هوا، الودگي صوتي و ...) شاخص ها بر اساس توزيع مكاني اثرات محاسبه مي شوند و تجميع اثرات مطابق با مقياس هاي مشخص تحليل انجام مي شود. با روش SIAM مي توان اطلاعات توليد شده در تمامي مراحل EIA را به طور موثري براي ارزيابي اثرات به كار گرفت و با استفاده گسترده تر از GIS به نتايج موثر و مفيدي دست يافت.

كلمات كليدي:

سامانه هاي اطلاعاتئ جغرافيايي (GIS) ، ارزيابي زيست محيطي ، بزرگراه هاي شهري ، اهميت اثرات ، شاخص هاي مكاني