بيش از سه دهه است كه طرح هاي توسعه شهري براي شهرهاي ايران به منظور ايجاد زمينه رشد كالبدي موزون و هماهنگ آنها تهيه شده اند. اين طرح ها با هزينه و انرژي زيادي تهيه گرديد ه اند و هرچند تاثيرات مثبتي در منطقه بندي كرابري ها و رعايت ضوابط و مقررات ساختماني داشته اند. اما به دلايل متعدد نتوانستند به تمامي اهداف خود دست يابند و تنها درصد ناچيزي از برنامه ها و طرح هاي آنها به تحقق گراييد. امروزه با توجه به ابعاد پيچيده مسائل شهري و دخالت متغييرهاي مختلف در امر برنامه ريزي شهري، از مدلها و نرم افزارهاي مختلف براي برنامه ريزي استفاده مي نمايند كه سييستم اطلاعات جغرافيايي (GIS) يكي از اين ابزار قدرتمند در پاسخگويي به نيازهاي مطالعاتي و كاربردي خواهد بود. [3] با استفاده از اين نرم افزار و ورود كليه اطلاعات و داده هاي شهري در آن با قابليت به روز رساني آنها مي توان كمك شاياني به مديران شهري در انجام هرچه بهتر وظايفشان نمود. در اين مقاله، علاوه بر بررسي طرح جامع منطقه 8 تهران در بخش هاي ياد شده و ارائه چند راهكار و پيشنهاد در موارد مذكور اطلاعات هر بلوك و محله به طور كامل بر روي نقشه به آن لينك شده تا در موارد لازم از آن استفاده نمود.

كلمات كليدي:

طرح جامع ، منطقه بندي ، محله بندي ، كاربري اراضي ، سيستم اطلاعات جغرافيايي