دشت سيرجان با وسعت حدود 8027 كيلومتر مربع در جنوب شرقي ايران و در استان كرمان واقع شده است. دردهه هاي اخير كمبود منابع آب و رشد روز افزون برداشت آب زيرزميني منجر به افت سطح آب زيرزميني در اين دشت شده است. درنتيجه سطح متوسط ساليانه آب زيرزميني براي مثال، در خلال سال هاي 1363 تا 1384، 70 سانتي متر در سال افت داشته است. از آنجائيكه دشت سيرجان در مجاورت كفه نمك قرار دارد، افت سطح آب زيرزميني در اين آبخوان باعث پيشروي سفره آب شور به سمت آبخوان سيرجان شده كه باعث افت كيفيت آب زيرزميني در قسمت هاي بزرگي از اين دشت گرديده است. اين مقاله تغييرات مكاني كيفيت آب زيرزميني را نسبت به هجوم آب شور توصيف نموده و يك تحليل مكاني از خطر هجوم آب شور ارائه مي دهد. نتايج نشان مي دهد كه دليل هجوم آب شور در آبخوان سيرجان، افت سطح آب زيرزميني است كه منجر به اثرات نامطلوبي بر محيط زيست منطقه گرديده است.

كلمات كليدي:

كيفيت آب زيرزميني، آبخوان، هجوم آب شور، دشت سيرجان، اثرات زيست محيطي