کمبود جاده و دوري مناطق خشک و بياباني از آباديها باعث صعوبت مطالعه پوشش گياهي در اينگونه مناطق ميگردد. در اينجاست که تکنيکهاي سنجش از دور ( Remote Sensing )به کمک محققين آمده و بسياري از کاستي ها را جبران ميکند. در مطالعه حاضر يادداشت برداري ميداني بطريقه پيمايشي و با استفاده از ترنسکت طولي و عمليات سنجش از دور از طريق تفسير چشمي و با استفاده از تغيير در تن و رنگ تصاوير ماهواره اي لندست انجام گرديد. طبق نتايج مطالعات ميداني پوشش گياهي عمده منطقه کمتر از يک درصد و شامل درمنه – اشنيان – آنابازيس همراه با قيچ ، تاغ ، رمس و علف شور است . اين پوشش اندک بيشتر در مسير آبراهه ها مشاهده شده و در اراضي وسيع بين آبراهه ها اراضي لخت قرار گرفته اند. پوشش سطحي زمين حدود 85% توسط سنگريزه هاي سياه اراضي وسيع بين آبراهه ها اراضي لخت قرار گرفته اند. پوشش سطحي زمين حدود 85 % توسط سنگريزه هاي سياه رنگ آندزيت پوشيده شده است. نکته جالب توجه شادابي بوته هاي اشنيان ، آنابازيس و رمس در برابر خشکي درمنه، قيچ و ساير گونه ها در اثر خشکسالي چند سال اخير است. بازتاب اين ترکيب پوشش زمين بر روي تصاوير ماهواره اي رنگ سبز يشمي تيره تا سياه ميباشد که اين زمينه تيره را آبراهه هاي روشن به صورت متقاطع تقسيم بندي کرده است طبق نتايج بدست آمده در اين مقايسه کاربرد تفسير چشمي تصاوير ماهواره اي لندست در مطالعه پوشش گياهي مناطق خشک و بياباني به صورت غيرمستقيم مناسب مي باشد. برابر سوابق قبلي تحقيق، در پوششهاي کم گياهي مناطق بياباني مانند منطقه مطالعاتي اين پژوهش، امکان کاربرد مستقيم تصاوير ماهواره اي جهت مطالعه پوشش گياهي ممکن نيست، اما تفکيک و تشخيص واحدهاي کاري يکسان از روي اين تصاوير و امکان تعميم اطلاعات حاصل از يادداشت برداري زميني چند نقطه شاهد، به ساير واحدهاي کاري کمک مؤثري در راه جبران کمبودهاي خاص مناطق بياباني مي نمايد. تکنيک ساده تفسير چشمي و مهارت و اطلاعات مفسر در اين راه کمک شاياني مي کند.

كلمات كليدي: