قابليت ها و محدوديت هاي سنجنده هاي سيستم هاي مختلف تصويربرداري، باعث گرديده است تا بكارگيري همزمان اين اطلاعات به منظور دستيابي به پردا زش هاي با توانايي و كارايي بالاتر يكي از مهمترين مسائل مطرح در بسياري از گرايش هاي مختلف مهندسي گردد . در اين راستا در سالهاي گذشته استراتژ ي هاي متفاوتي به منظور ادغام اطلاعات مختلف سنجنده هاي ماهواره اي، در زمينه سنجش از دور ارائه گرديده است . از آنجاييكه يك بررسي جامع در خصوص مقايسه توانايي اين روش ها در شرائط يكسان موجود نمي باشد، در تحقيق انجام شده نسبت به پياده سازي و ارزيابي توانايي روش هاي مطرح در ادغام تصاوير در سنجش از دور در رابطه با ادغام تصاوير IRS-1C و ASTER اقدام گرديد. نتايج حاصل بيانگر تفاوت معني داري در توانايي بهبود روشنايي و طيفي رو شهاي مختلف موجود ميباشد.

كلمات كليدي: