در حاليكه زمان درگذر است و پديده ها بصورت دائمي در حال تغيير هستند ، سالهاست كه تلاش مي شود پديده هاي دنياي وا قعي را در قالب مدلهايي بيان و تفسير كنند كه اساسا با فرض ايستا (Static) بودن پديده ها بنا شده اند و زمانيكه به تغييرات پديده ها توجه مي شود نيز تنها به بررسي و شناسايي تغييرا ت ايجاد شده و اعمال مقطعي و ايستاي آنها بسنده مي شود . اين مدلسازي ها ي ا يستا تا زمانيكه در مورد پديده هايي صحبت مي كنيم كه داراي تغييرات زماني بلند مدت هستند مي توانند براي مدت زمان محدود جوابگو باشند . از اوائل دهه ۹۰ ميلادي و با افزايش كاربرد هاي سيسستم هاي اطلاعات مكاني (GIS) ، توجه برخي از متخصصين به سمت مدلسازي زماني پديده ها جلب شد . اين مسئله باعث شد رفته رفته شاخه اي از علم GIS به نام سيستم هاي اطلاعات مكاني زمانمند(Spatio-temporal GIS) به موازات سيستم هاي پايگاه داده زمانمند (T emporal DBMS) در علوم كامپيوتر ، شكل بگيرد . اگرچه امروزه عمده فعاليت هاي GIS هنوز بر مبناي مدلسازي هاي ايستا مي باشند اما با افزايش تحقيقات در زمينه سيستم هاي اطلاعات مكاني پويا در آينده اي نه چندان دور شاهد تغيير اين روند به سمت استفاده گسترده تر از سيستم هاي اطلاعات مكاني زمانمند خواهيم بود. در اين مقاله ضمن بررسي اصول و مفاهيم پايه در مبحث فضا -زمان و ساير جنبه هاي مطرح در مورد GIS زمانمند و با تكيه بر معرفي روشهاي مختلف مدلسازي زماني در GIS، به پياد ه سازي برخي المانهاي مهم يك G IS زمانمند جهت نمايش تغييرات شبيه سازي شده اطلاعات ترافيكي بر روي يك نقشه رقومي 1:500 كاداستر ، پرداخته شده است.

كلمات كليدي:

مدلسازي زمانمند ، انيميشن ، شبيه سازي ، اطلاعات پويا ، تجزيه و تحليل زمانمند ، G IS زمانمند