در اين تحقيق از داده هاي TERRA-MODIS , NOAA-AVHRR و به كارگيري دو روش قرار دادن آستانه در داده هاي AVHRR و MODIS به منظور شناسايي سطوح برف گير ارتفاعات البرز مركزي استفاده شده است. اساس تكنيكهاي تفكيك ابر و برف، اختلاف انعكاس آنها در محدوده طول موجهاي مرئي و مادون قرمز انعكاسي مي باشد. در الگوريتم برف سنجي MODIS، با تعريف شاخص NDSI ، جداسازي برف انجام شد اما با توجه به عدم توانايي اين شاخص درجداسازي برف از ساير منابع رطوبتي، با تعريف حدوده آستانه براي باندهاي 1و2و4و6 اين مسئله حل مي گردد. در الگوريتم برف سنجي توسط داده هاي NOAA نيز از آستانه گذار در انعكاس باندهاي 3،1 و محاسبه Radiance و دماي درخشندگي باندهاي حرارتي استفاده مي شود. با استفاده از داده هاي AVHRR درتاريخ 16/1/1383 مساحت برفگير 5303 كيلومتر مربع و با استفاده از داده هاي MODIS در تاريخ 13/1/1382، مساحت سطوح برف گير البرز مركزي با پوش كامل، ناقص و پوشش ابر به ترتيب 994 و 2570 و 2505 كيلومتر مربع محاسبه گرديد.در پايان نيز با استفاده از همبستگي ميان عناصر اقليمي دماي 9/2 درجه سانتيگراد به عنوان آستانه ريزش برف و ارتفاع متناظر صفر درجه به عنوان خط ماندگاري برف محاسبه گرديد.

كلمات كليدي:

الگوريتم پهنه بندي برف ، دماي درخشندگي ، آلبدو ، راديانس ، خط برف ، NOAA , MODIS , NDSI