از جمله كاربردهايي كه سنجش از دور، به عنوان يك علم جديد، در آن نقشي بسزا يافته، بررسي شرايط محيطي در دوره هاي زماني مختلف است. اين امر بوسيله تجزيه و تحليل داده هايي كه توسط سنجنده هاي گوناگون تهيه مي شوند، امكان پذير گشته است. به منظور استخراج تغييرات كمي از اين داده ها روشهاي مختلفي مانند تابع عضويت فازي بكار ميرود. اين روش علي رغم مزايايي كه بر آن مترتب است، مستلزم انجام مراحل مختلف از جمله استخراج پارامترهاي آماري از هيستوگرام هر يك از PCD ها (Principal Component Difference) و محاسبه ي جداگانه FCMI هاي (Fuzzy Change Member Image) مختلف، جمع و حداكثر سازي FCMI ها و نيز امكان اعمال نظر كاربرد در محاسبه و استخراج پارامترهاي آماري (حداقل، حداكثر و ميانگين) از هيستوگرام و نهايتا درنتايج به دست آمده، مي باشد. در اين تحقيق مدلي جديد با عنوان اندكس فاصله فضايي تغييرات SDCI (Spatial Distance Change Index) ارايه گرديد تا در صورتيكه نتايج حاصله از آن با نتايج بدست آمده از مدل قبلي (FCMI) همبستگي بالا و قابل قبولي داشته باشد، با توجه به راحت تر بودن انجام، براي استفاده توصيه گردد. بعد از اعمال مدل فوق همبستگي SDCI و FCMI مورد بررسي قرار گرفت كه مقدار ان برابر با (01/0) بود بنابراين نمي توان به طور كلي SDCI را با توجه به همبستگي ضعيف آن با FCMI، بعنوان جايگزيني مناسب، پبشنهاد نمود. اما با توجه به همبستگي بالاي نتايج دو مدل در مناطقي با كاربري و پوشش مسيل و زمينهاي مرطوب و نيزار ، مدل جديد قابل توصيه مي باشد.

كلمات كليدي:

سنجش از دور ، فازي ،تغييرات كاربري ، اندكس فاصله فضايي تغييرات