امروزه بيشترين تلاشها و تحقيقات انجام گرفته در زمينه فتوگرامتري و سنجش از دور، در رابطه با استخراج اتوماتيك ساخته هاي دست بشر مانند راهها، ساختمانها و … از تصاوير رقومي هوايي و اهواره اي مي باشد. از ميان عوارض خطي، راهها به عنوان شبكه هاي مهم وسيعي شناخته مي شوند كه ساخته دست بشر مي باشند واز آنجايي كه مهمترن شريانهاي حياتي و ارتباطي هر كشور محسوب مي شوند، استخراج آنها از تصاوير رقومي مدتهاست كه موضوع بسياري از تحقيقات قرار گرفته است. استخراج عوارض (راهها) به دو شكل كلي دستي و اتوماتيك قابل انجام است. البته استخراج دستي در مقابل داشتن مزايايي چون دقت بالاتر، به علت زمان بر، ناكارآمد و غير صحيح بودن در حال فراموش شدن مي باشد. در مقايسه با آن استخراج اتوماتيك عوارض (راهها) داراي مزايايي مانند بهنگام رساني پايگاه هاي داده در زمان كوتاهتر و با هزينه كمتر و در نتيجه دسترسي سريعتر به اطلاعات مي باشد. اين مقاله شامل بررسي انواع مختلف تكنيكهاي استخراج اتوماتيك و نيمه اتوماتيك راه از تصاوير ماهواره اي با تاكيد بر روي استخراج نيمه اتوماتيك راه از تصاوير ماهواره اي با مقياسهاي متفاوت، با استفاده از روش فازي مي باشد. در اين تكنيك با توجه به ويژگي هاي راديومتريكي و هندسي عوارض، تعريف توابع عضويت ورودي و خروجي و استفاده از عبارات منطقي، تصويركلاسه بندي شده و سپس با استفاده از فيلتر و معرفي قيود هندسي و راديومتريكي، عوارض موجود در دو كلاس راه و غير راه طبقه بندي مي گردند.

كلمات كليدي:

استخراج راه ، الگوريت هاي اتوماتيك ونيمه اتوماتيك ، تصاوير ماهواره اي ، توابع عضويت ، روش فازي