در سه دهه اخير، تحليل مولفه هاي مكاني با استفاده از الگوي اغتشاشي مترتب بر سامانه هاي طبيعي و مفاهيم نوين زمين آماري، امكان درج ملاحظات فركتالي را در مراحل جمع آوري ، طبقه بندي ،پردازش و تلفيق اطلاعات جغرافيائي فراهم نموده است. در اين پژوهش ، ضمن بررسي كاربرد اصول هندسه فركتالي در پايگاه هاي اطلاعات مكاني ، به ارزيابي ساز و كار مولفه هاي خود تشابه- خود تمايل در تعامل با كميت هاي توپولوژيكي متناسب با هر سوژه مبادرت گرديده و در خاتمه ضمن بررسي موردي پيرامون پديده هاي زمين شناختي، پيشنهاداتي درجهت بهينه سازي مديريت سامانه اطلاعات مكاني ارائه شد است.

كلمات كليدي:

اجزاء خود تشابه ، الگوي اغتشاشي ، توابع نمائي ، شاخص توپولوژيكي ، هندسه فركتالي