اين مقاله نتايج يك سري از آزمايشات مدل كرنش صفحه اي انجام شده روي ترانشه هاي ماسه اي مسلح و غير مسلح كه تحت ( بارگذاري يك فونداسيون صلب نواري قرار گرفته اند را مورد بررسي قرار مي دهد . هدف از اين مطالعات دستيابي به اهداف زير است : ( 1) تعيين اثرات مسلح كردن با ژئوسنتتيك روي مشخ صه هاي ظرفيت باربري فونداسيون روي ترانشه ، ( 2) فهم مكانيزم خرابي ترانشه و ( 3) پيشنهاد بهترين مكان قرارگيري مسلح كننده . مطالعات با تغيير دادن فاصله فونداسيون از لبه ، براي سه زاويه مختلف و سه نوع ژئوسنتتيك انجام شده اند . ثابت شده است كه ميتوان با قرار دادن يك لايه مسلح كننده در يك مكان مناسب در خاكريز شيب دار ، رفتار بار - نشست و ظرفيت باربري نهايي فونداسيون را بهبود بخشيد . عمق بهينه قرارگيري لايه مسلح كننده كه به ازاي آن حداكثر ظرفيت باربري (B.C.R ) حاصل ميشود ، در حدود 0/5 برابر عرض فونداسيون است . براي هر دو ترانشه مسلح شده و غيرمسلح ثابت ميشود كه با افزايش زاويه ترانشه و كاهش فاصله فونداسيون از لبه ترانشه ، ظرفيت باربري فونداسيون كاهش مي يابد . اگر فاصله بين لبه ترانشه تا فونداسيون از 5 برابر عرض پي بيشتر شود ، ظرفيت باربري مستقل از زاويه ترانشه ميشود . تأثير ژئوسنتتيك در بهبود ظرفيت باربري فونداسيون به خواص ذاتي آنها ، مثل اندازه سوراخها و سختي محوري مرتبط است . مطالعه عددي با بكارگيري تحليل اجزاء محدود براي تأييد نتايج آزمايشات روي مدلها انجام شده است . انطباق خوبي ميان نتايج مشاهده شده و محاسبه شده در رابطه با رفتار بار- نشست و بهترين مكان براي قرارگيري مسلح كننده خاك بدست آمده است

كلمات كليدي: