رسوبات ماسه اي در بعضي موارد در طول زلزله تبديل به وضعيتي شبيه مايع مي شوند. اين پديده روانگرايي ناميده شده كه باعث ايجاد مشكلاتي در نواحي ماسه اي اشباع مي شود . افزايش فشار آب منفذي در شرايط زهكشي نشده نشانه اصلي تمام پديده هاي روانگرايي مي باشد بطوري كه خاكهاي غير چسبنده تمايل به متراكم شدن در اثر بار استاتيكي يا سيكلي را پيدا مي كنند. مثالهاي عمده خسارات وارده ناشي از روانگرايي وابسته به شرايط تعادل نيروهاي وارده به سازه مي باشد . خاك زير سازه بايد قادر به حفظ پايداري سازه و مقاومت در مقابل نيروهاي خارجي، وزن سازه و نيروي اينرسي مي باشد. ازجمله خسارتهاي وارده نشست و انحراف (كج شدگي) سازه ها درنتيجه كاهش ظرفيت باربري پي ها، تغيير شكل هاي ابنيه خاكي دراثركاهش پايداري شيب، نشست سازه هاي ساحلي ناشي از افزايش فشار محرك خاك و ازاين قبيل مي باشد. با شناسايي شكل هاي ممكن گسيختگي سازه ها در زمين هاي روانگرا و با توجه به شرايط زمين و خاك و همچنين ملاحظات اقتصادي مي توان بهترين روش براي بهبود خواص خاك و مقاومت آن در مقابل روانگرايي را انتخاب كرد.

كلمات كليدي:

روانگرايي، خاكهاي ماسه اي ، بهسازي خاك، شكل هاي گسيختگي سازه