|
نگاهي به مسائل و مديريت حفاظت خاك و آب در ايران
نويسنده:
اميرحسين چرخابي - استاديار پژوهشي مركز تحقيقات حفاظت خاك و آبخيزداري كشور تهران
خلاصه مقاله:
حفاظت خاك و آب از اصولي ترين پايه هاي توسعه پايدار ا ست. بي توجهي به اين اصل مي تواند عواقب جبران ناپذيري را از نظر اقتصادي، اجتماعي و سياسسي براي كشور بدنبال داشته باشد . ازجمله اين عواقب، در خطر قرار گرفتن اهميت غذايي كشور است. رشد روز افزون جمعيت در 25 سال اخير و نياز به توسعه منابع جديد غذا، موجب استفاده بي رويه و خارج از توان اكولوژيكي منابع طبيعي شده كه اين امر منجر به تشديد روند تخريب منابع آب و خاك مي باشد . بررسي ها و مطالعات انجام شده اخير نشان مي دهند كه عدم تجديد نظر در روند كنوني، موجب افزايش فرسايش خاك، كاهش حاصلخيزي و توان توليدي آن، آلودگي آبها ي سطحي و زيرزميني و تشديد سيلابهاي مخرب گرديده است . لذا بايد هرچه سريعتر با بررسي هاي علمي در اصول و نحوه بهره برداري و همچنين در اجراي سياست هاي غير فني اعمال شده گذشته در تبديل و تغيير كاربري اراضي و عرصه هاي منابع طبيعي كه موجب تخريب جنگل ها، مراتع و اراضي زراعي كشور گرديده ، لذا تجديد نظر علمي و كاربردي انجام گيرد . بنابراين ضرورت ملي ايجاب مي كند با بررسي ها ، مطالعات و انجام تحقيقات لازم در اين زمينه ها، اصول مديريت صحيح متناسب با شرايط اكولوژيكي، اقتصادي و اجتماعي را تعريف و مشخص نموده و با اعمال آن امنيت غذايي كشور را تضمين نماييم
كلمات كليدي:
|
