افزايش بي رويه جمعيت در سالهاي اخير محدوديت منابع آبهاي سطحي و بهره برداري بيش از اندازه از سفره آبهاي زميني باعث باعث ببار آمدن خسارات جبران ناپذيري به منابع طبيعي كشور در سالهاي گذشته شده است. علاوه بر افت شديد سطح آب در آبخوانها، فعاليت هاي كشاورزي، صنعتي و شهري، آلاينده هاي مختلفي را به سفره آب زيرزميني تحميا مي كند. در اين تحقيق از GIS بصورت يك نرم افزار و سيستم رايانه اي كه قادر به جمع آوري كنترل تركيب و تجزيه اطلاعات مربوطه مي باشد استفاده شده و به كمك اطلاعات فوق نقشه هاي آسيب پذيري كيفي سفره هاي آب زيرزميني تهيه شده است. ابتدا بين روشهاي معمول برآورد آسيب پذيري طبق اسشتانداردهاي بين المللي روش DRASTIC به علت اينكه روش DRASTIC با شرايط منطقه مورد نظر (ابخوان دشت قزوين) و داده هاي موجود تطابق بيشتري داشت انتخاب شد. سپس به كمك سيستم اطلاعات جغرافيايي GIS نقطه آسيبپذيري آبخوان تهيه و مقدار شاخص DRASTIC عمومي از 35 تا 108 در كل منطقه برآورد شد. با توجه به شاخص DRASTIC عمومي تقريبا 11درصد از سطح منطقه داراي آسيب پذيري كم و در حدود 43 درصد از سطح منطقه آسيب پذيري متوسط و در حدود 37 درصد آسيب پذيري زياد و 10درصد آسيب پذيري بسيار زياد داشتند و با ميزان افزايش نيترات در منطقه مطابقت دارد. شاخص DRASTIC عمومي نشان داد كع پتانسيل آلودگي آب زيرزميني تقريبا كم مي باشد.

كلمات كليدي:

سيستم اطلاعات جغرافيايي ، آسيب پذيري ، آبهاي زيرزميني ، DRASTIC ، آلودگي ، آبخوان ، قزوين