نظام پيمانكاري را مي توان يكي از بنيانهاي اصلي در فرا يند توسعه هر كشوري توص يف نمود . امروزه اين نظام مي تواند هم به عنوان ابزاري اقتصادي در خدمت اقتصاد كشور ها باشد و هم مي تواند ايفا گر نقش هاي سياسي بوده در خدمت سياست خارجي دولت ها قرار گيرد. بدون شك يكي از موتورها يي كه توسعه صنعت نفت كشور را شتاب مي بخشد پيمانكاران درگير در پروژه ها ي صنعت نفت مي باشند . به صرا حت م ي توان گفت نح يف شدن ا ين نظام م ي تواند منجر به تعلل و تعو يق روند توسعه صنعت نفت گردد . به همين دليل نگاه اين نوشتار به پيمانكاران صنعت نفت دوخته شده است . راستي چرا علي رغم گذشت چند ين دهه از تولد نفت در عرصه حيات اقتصادي كشور هنوز پيمانكاران داخلي نتوانسته اند حضور محسوسي در عرصه بين المللي داشته باشند؟ اين مقاله از طريق مطالعه ميداني و كتابخانه اي درصد پاسخگو يي به ا ين سئوال و درك چگونگي تحقق آن مي باشد . نوشتار حاضر مدعي است بين المللي شدن نظام پيمانكاري پديده اي چند بعد ي است و تحقق آن در ح يطه توانا يي و اخت يار شركتها ي پيمانكاري به تنهايي نيست بلكه شكل گيري زنجيره تعاملي بين ساير نهاده ها ضرورتي انكار ناپذير است.

كلمات كليدي:

نظام پيمانكاري،بين المللي شدن،نهاده، صنعت نفت