مديريت نوين بحث مي كند كه سازمانها بايد دائما در حال يادگيري باشند و امروز، سازماني موفق است كه كاركنان آن در جهت افزايش سطح دانش، بينش و آگاهي و نوآوري خود بكوشند. بعضي از يادگيري ها در مقايسه باموارد ديگر بهتر انجام شده و ماندگارترند. يادگيري سازماني و مديريت دانش، هر دو نقش اساسي و استراتژيك در موفقيت سازمان دارند، و سازمان را قادر مي سازند تا سريعتر و موثرتر از رقباي خود به تحصيل و به كارگيري دانش بپردازند كه اين مهم منجربه خلق مزيت رقابتي پايدار براي سازمان مي شوند. سازمان با توجه به مقدار ايجاد، كسب و نشر دانش ضمني و صريح ، مي تواند تشخيص دهد كه چه نوع يادگيري وجود دارد تا براي كسب و استفاده از دانش، سطح يادگيري خود را ارتقاء دهد. اين مقاله به نقش مديريت دانش با توجه به انواع سطوح يادگيري در سازمان مي پردازد.

كلمات كليدي:

يادگيري سازماني ، سازمان يادگيرنده ، مديريت دانش