با ارتقاي پيچيدگي محيط جهاني، رشد سرسام آور فناوري و افزايش ارتباطات شبكه اي دنيا، برنامه ريزي استراتژيك و فعاليتهاي اينده نگاري و شكل گيري نيز اهميت بالايي پيدا كرده است. بتدريج كه سازمانها به اهميت آينده نگاري پي مي برند، بسياري از سازمانها به انجام اين فعاليت همت مي گمارند، هرچند مشكلات بسياري بر سر راه اينده نگاري سازمانها وجود دارد كه از ميان انها مي توان به مواردي مانندكمبود متدولوژي مناسب، ضعف در پيوستگي كار، سطح نفوذ پايين نتايج، ضعف در يكپارچه سازي فعاليتها، پيش بيني آينده نزديك بجاي آينده نگاري و ... اشاره كرد. امروزه واژه اينده نگاري بصورت گسترده اي بكار رفته و بيانگر طيف وسيعي از رويكردهاي است كه بهبود فرايند تصميم گيري را بدنبال دارد. رويكردهايي كه تفكر درمورد ايده بلند مدت را به همراه داشته مبتني بر فرايند تصميم گيري استراتژيك و براوردهاي هوشمندانه است. آينده نگاري سازماني محتاج چارچوب و متدولوژي مناسب است. اين مقاله به متدولوژي تحليل روند و تعيين ميزان تاثرات متقابل روندها بر همديگر پرداخته و با ارائه روشي اثرات متقابل روندها بر همديگر را بررسي نموده و وضعيت سازمان را براي تعيين استراتژي مناسب با استفاده از اين روش بدست مي دهد. ضمنا مدلي براي تاثيرات متقابل روندها بر همديگر را از ديدگاه مفهومي ارائه داده و نوع رفتار ايجاد شده در سازمان را تعيين مي كند.

كلمات كليدي:

آينده نگاري ، شكل گيري استراتژي ، تحليل روند ، اثر متقابل روندها ، سيستم مديريت دانش