ميزان نهفتگي يكي از معيارهاي اساسي در ارزيابي ميزان مقاومت يك روش نقش آب زني در برابر حملات است. اين درحالي است كه تاكنون روشي براي سنجش كمي ميزان نهفتگي ارائه نشده است و تمامي روش ها يا هيچ گونه ارزيابي براي ميزان نهفتگي ارائه نداده اند و يا تنها با توجه به ماهيت روش به صورت تحليلي و بدون آزمايش درباره ميزان نهفتگي قضاوت مي كنند. در اين مقاله روشي براي سنجش كمي ميزان نهفتگي ارائه ميشود و اين روش در ارزيابي ميزان نهفتگي روش هاي نقش آب زني ايستا مورد استفاده قرار مي گيرد. ايده اصلي در روش پيشنهادي، استفاده از ميزان موفقيت درشناسايي الگوهاي كه توصيف كننده روش نقش آب زني مورد ارزيابي هستند، به عنوان معياري براي سنجش ميزان نهفتگي است. براي شناسايي اين الگوها از يك روش دسته بندي استفاده يمشود و براي اندازه گيري ميزان موفقيت در شناسايي اين الگوها از نرخ تشخص استفاده مي شود. بنابراين هرچه نرخ تشخيص روش خاصي بيشتر باشد، امكان استخراج الگو براي شناسايي آن روش بيشتر است و در نتيجه ميزام نهفتگي آن روش كمتر است . استفاده از اينروش پيشنهادي براي سنجش كمي ميزان نهفتگي علاوه بر امكان ارزيابي كمي ميزان نهفتگي، توصيفي از تفاوت هاي ميان نرم افزارهاي نقش آبزني شده و بدون نقش آب ارائه مي دهد. توصيف تفاوت ميان نمونه هاي يك روش نقش آب زني با نمونه هاي بدون نقش آب مبين دليل ضعف روش مربوطه در ميزان نهفتگي است. شناسايي دليل ضعف يك روش مي تواند روشنگر راهكاري براي ارتقاء ميزان نهفتگي آن روش باشد.

كلمات كليدي:

يادگيري الگو ، دسته بندي ، نقش آب زني نرم افزار ، ميزان نهفتگي