در شرايط آب و هوا يي ايران مشكل اصلي در راه افزايش توليد محصولات كشاورزي ، محدوديت منابع آب مي باشد .روش هاي آبياري قطره اي به لحاظ پتانسيل ايده آل در توزيع آب با راندمان بالا يك راه حل مناسب جهت استفاده بهينه ازمنابع آب مي باشد . در اين تحقيق ۶ سيستم آبياري قطره اي در شهرستان اراك مورد ارزيابي قرار گرفت و پارامترهاي ضريب يكنواختي CU، يكنواختي توزيع DU، راندمان پتانسيل كاربرد PELQ و راندان واقعي كاربرد AELQ و يكنواختي انتشار آب قطره چكان ها EU حداكثر اختلاف فشار در لوله هاي جانبي ، به ترتيب 85، 78، 57، 59، 63 و 4/67 درصد محاسبه شدند . همچنين براي تجزي ه و تحليل بهتر منحني تغييرات دبي قطره چكانها در طول لوله هاي جانبي واقع بر مانيفلد مورد آزمايش ترسيم گرديد . در نيمي از طرح هاي مورد بررسي مقدار آب آبياري بيشتر از نياز آبي بوده و در نتيجه تلفات آب وجود داشت در حالي كه در نيمي ديگر مقدار آب آبياري به مراتب از نياز آبي كمتر و در نتيجه عملاً كم آبياري ناخواسته صورت مي گرفت . به طور كلي مي توان گفت مشكلات عمده سيستم هاي آبياري قطر هاي كم بودن سطح خيس شده ، نامناسب بودن عمق آب آبياري ، نامناسب بودن تعداد قطره چكان ها و پائين بودن يكنواختي توزيع و بالا بودن ضريب تغييرات ساخت آنها ، نامناسب بودن مقدار فشار و توزيع غير يكنواخت آن و همچنين ضعف سيستم هاي تصفيه بوده است .

كلمات كليدي:

آبياري قطر ه اي ، يكنواختي توزيع ، راندمان پتانسيل ، راندمان واقعي ، يكنواختي پخش آب