در اين پژوهش به منظور بررسي وضعيت سيستم هاي مختلف آبياري، زارعي در استان همدان انتخاب و سيستم هاي مختلف آبياري مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج آزمايشها نشان داد كه تغييرات مقدار بازده كاربرد آب آبياري در مزارع مورد آزمايش بسيار وسيع و از حداقل 7/27 تا حداكثر 65/141 درصد متغير مي باشد، كه راندمان بالاي 100 درصد نشان دهنده كم آبياري در بعضي از مزارع است. بر اساس اين مطالعه ، ميانگين كاربرد آب در روش آبياري باراني كلاسيك ثابت، كلاسيك نيمه متحرك، ويلموو و سيستم قطره اي (تيپ) بترتيب 60، 8/57، 8/65 و 6/84 درصد محاسبه گرديد. همچنين بهره وري مصرف آب براي چند محصول عمده منطقه نيز محاسبه گرديد . از نتايج ديگر اين تحقيق مي توان به اين مهم اشاره نمود كه در تمام مراحل شناخت، طراحي و اجراي روشهاي آبياري تحت فشار كيفيتها فداي كميتها مي شوند، همين امر باعث هدر رفت منابع بسيار با ارزشي چون آب و سرمايه گذاري هنگفت اوليه مي شود.

كلمات كليدي:

سيستمهاي آبياري تحت فشار ، راندمان كاربرد ، بهره وري ، همدان