در چند سال اخير توجه مجامع دانشگاهي در كشور ما به علوم تصميم گيري بيشتر جلب شده است ودرراستاي انتخاب گزينه برتردر زمينه هاي صنعت ،بازرگاني وتجارت،معدن وغيره تحقيقات نسبتا" جامعي انجام شده است اما در زمينه طرحهاي توسعه منابع آب ولزوم بكارگيري تكنيكهاي علمي تصميم گيري در انتخاب مناسبترين واقتصادي ترين گزينه جهت شروع عمليات اجرايي براي هر پروژه ،تحقيقات كاملي صورت نگرفته است . با مطرح شدن اعتبارات موضوع تبصره ۷۶ وماده ۱۰۶ قانون برنامه هاي دوم وسوم توسعه كشور و امكان استفاده از اين اعتبارات با شرط مشاركت مردم در طرحهاي آبياري و زهكشي ،مسئله اولويت اجرا براي هر يك از طرحها، حساسيت ويژه اي پيدا كرده است . در اين فرايند كشاورزان به عنوان سرمايه گذار محسوب ميشوند واگر گزينه اي نامناسب براي شروع عمليات اجرائي انتخاب شود، ممكن است عواقب منفي ناشي از اجراي آن بيشتر از آثار مثبت آن بوده و مشكلات اجتماعي وسياسي فراواني در مناطق محل اجراي اين طرحها بوجود آورد. . همچنين لزوم اولويت بندي طرحها و پروژه هاي ملي و منطقه اي به دليل محدوديت منابع مالي و ميزان بازگشت سرمايه گذاري بسيار مهم مي باشد.وجود پروژه هاي ناتمام در كشور وعدم توانائي دولت در تامين بودجه لازم براي اتمام اين پروژه ها،سبب شده است تا موضوع اولويت بندي اجراي طرحها،اهميتي بيش از پيش،پيدا كند،در اين راستا،استفاده از يك روش علمي تصميم گيري،در سطح استانها وحتي كشور،كاملا"ضروري به نظر مي رسد.اولويت بندي طرحها،به عوامل كمي وكيفي زيادي كه شاخصها ناميده ميشوند،بستگي دارد. در اين مقاله با بررسي وضعيت طرحهاي آبياري و زهكشي مشاركت مردمي در حوزه عمل سازمان آب وبرق خوزستان ، شاخصهاي مورد نظر مسئولين وكشاورزان تعريف ميشوند،سپس دو روش SAW و WPM از بين روشهاي چهارده گانه علمي تصميم گيري انتخاب شده تارتبه هريك از اين طرحها محاسبه شود وبر اساس اين رتبه بندي،اولويت اجرا براي هر يك از طرحهاي آماده اجراي سازمان با سيستم مشاركتي ،تعيين شود.

كلمات كليدي:

متغيرهاي چندمعياره، اولويت بندي، مشاركت مردمي،شبكه هاي آبياري وزهكشي