ارتفاع آب آبياري و فاصله زماني بين آبياريها بستگي به ذخيره رطوبتي خاك دارند بنابراين اندازه گيري رطوبت ذخيره شده در خاك و نيز ظرفيت خاك براي ذخيره آب، يكي از راههاي دستيابي به آبياري بهينه مي باشد. در تحقيق حاضر، بيلان رطوبتي خاك در باغ سيب و مزرعه ذرت اراضي پرديس نازلو دانشگاه اروميه كه به روش سنتي آبياري مي گرديدند مورد ارزيابي قرار گرفت. براي اين كار از منطقه توسعه ريشه خاك مناطق مزبور از تاريخ 31/11/1381 لغايت 26/6/1381 (در حدود 5ماه)، هفته اي دو روز نمونه برداري مي گرديد و بيلان رطوبتي خاك اين منطقه مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج نشان داد كه آب آبياري بكار رفته بدون توجه به ذخيره رطوبتي خاك و بيش از آب مورد نياز بود. در باغ سيب ميزان آب هدر رفته (هرز آب) 135/1 متر و راندان كاربردي حدود 17 درصد و در مزرعه ذرت ميزان آب هدر رفته 165/1 متر و راندمان كاربردي حدود 29 درصد براي دوره آبياري برآورد گرديد.

كلمات كليدي:

بيلان رطوبت خاك ، رطوبت حجمي ، نقاط پتانسيلي، منحني مشخصه رطوبتي، آب بكاررفته، آب هدررفته، آب موردنياز، آب مصرفي در خاك، رطوبت اضافي درخاك، كمبود آب سهل الوصول، كمبود آب قابل دسترس، هيدرومدول.