نياز فزاينده به غذا و افزايش توليد محصولات كشاورزي ودر نتيجه آن افزايش تقاضا براي آب از يك سوء و اثرات زيانبار زيست محيطي زه آب هاي كشاورزي بر زيست بوم هاي طبيعي و منابع آبي پذيرنده از سوي ديگر، جهانيان را بر آن داشته است كه در جستجوي روش ها و فنوني باشند كه علاوه بر كاهش پيامد هاي زيانبار و ناگوار زه آب ها، امكان استفاده مجدد از آنها براي تامين بخشي از نيازهاي انساني را ، فراهم آورند . در حال حاضر فشار افكار عمومي براي آنكه شبكه هاي زهكش ي به گونه اي طراحي شوند كه حفظ حيات ساكنين زيست بومها تضمين شده و فعاليتهاي كشاورزي، كيفيت آب را زايل نكنند، در حال افزايش است . با توجه به گزارشات موجود، كشور ايران نيز از جمله كشورهايي است كه درحال حاضر با اين مشكلات روبرو است و بسياري از تالابها و رودخانه ها در اثر ورود زه آب اراضي كشاورزي همجوار آلوده شده اند . شبكه هاي آبياري وزهكشي طرحهاي جنوب كرخه با وسعت حدود 200000 هكتار يكي از مهمترين طرحهاي موجود استان خوزستان در حوزه رودخانه كرخه مي باشد . براساس مطالعات انجام شده درخصوص اين شبكه ها ، محل تخليه عمده پسابهاي اين طرحها ، تالاب هورالعظيم در نظر گرفته شده است . با توجه به حجم بالاي پسابها وكيفيت نامناسب اين زه آبها بخصوص در سالهاي اوليه بهره برداري تخليه آنها در تالاب هورالعظيم باعث ايجاد مشكلات اساسي خواهد شد. در اين مقاله ضمن معرفي شبكه هاي آبياري و زهكشي مورد نظر به راهكارهاي مديريتي دفع زه آب اين پرو ژه ها بمنظور جلوگيري از آلودگي منابع آب اشاره خواهد گرديد.

كلمات كليدي: