طراحي اوليه سيستم زهكشي اراضي تحت كشت نيشكر بر اساس تخليه زه آبها به درون رودخانه كارون بوده است . به دليل كاهش دبي رود خانه و افزايش ميزان املاح آن، از سال ١٣٧٨ اين كار متوقف شد. به هدف بررسي امكان افزايش بخشي از زه آبهاي حاصله به رودخانه در برخي از مواقع سال، اين مطالعه صورت گرفت . نتايج نشان داد كه به دليل كاهش ميزان املاح زه آبهاي اراضي تحت كشت نيشكر از يك سو و افزايش دبي رودخانه كارون طي سالهاي اخير امكان تخليه مقداري از اين زه آبها به رودخانه كارون فراهم است . اين عمل مي تواند بدون افزايش شوري نهايي رودخانه تا حد آستانه معمول صورت گيرد. همچنين در برخي از مواقع سال كه امكان افزايش زه آبهاي مذكور به روخانه فراهم نيست، مي توان از امكانات حوضچه هاي تبخيري به دليل تبخير بسيار زيادي كه از سطح اين حوضچه ها صورت م يگيرد استفاده نمود. با مديريت اين دو امكان موجود ميتوان تا زمان احداث زهكش اصلي تخليه زه آب به خليج فارس، ز هآبهاي مذكور را دفع نمود.

كلمات كليدي:

آبياري، زهكشي، نيشكر، دبي