|
اثرات مديريت آبياري بر توزيع نمك در خاك (مطالعه موردي شبكه آبياري و زهكشي دشت تبريز)
نويسندهگان:
مصطفي رزاق منش - سيامك پناهزاده -
خلاصه مقاله:
بررسي فرايند شوري و سديمي ش دن خاك نيازمند درك مفهوم كنترل آب و نمك در ناحيه ريشه مي باشد . هدف اصلي از فرايند شبيه سازي شوري و قليائيت خاك، بررسي حركت رطوبت در خاك، واكنشهاي شيميايي و همچنين انتقال نمك در پروفيل خاك مي باشد . با توجه به شرايط خاص اين طرح، از مدل LEACHM بمنظور شبيه سازي شوري فصلي و شرايط سديمي شدن استفاده شد. اين مدل به حل معادلات حركت آب و املاح در خاك در حالت يك بعدي مي پردازد. منطقه مورد مطالعه، دشت تبريز واق ع در حوزه آبريز رودخانه آجي چاي مي باشد . در اين منطقه آبهاي سطحي به همراه آبهاي زيرزميني بمنظور آبياري مزارع بكار مي روند . با توجه به كيفيت آبهاي سطحي منطقه و همچنين بافت خاك دشت تبريز اين تحقيق بمنظور دستيابي به اهدافي همانند : ارزيابي فرايندهاي شوري و سديمي شدن خاك در ناحيه ريشه در اراضي آبياري شده، تحت شرايط بكار بردن آب رودخانه و آب زير زميني و همچنين تخمين اثرات اعمال آبياريهاي مختلف بر توزيع نمك در پروفيل خاك در كوتاه مدت و طولاني مدت بكار رفت . نتايج نشان دادند كه با بررسي تركيب هاي مختلف از آب رودخانه و آبهاي زيرزميني موجود در منطقه و همچنين محدوديت آبهاي زيرزميني موجود در منطقه طرح، توصيه مي گردد كه از تركيب اين دو نوع آب بمنظور آبياري استفاده نگردد و از آبهاي زير زميني بمنظور آبياري تكميلي استفاده گردد و در نهايت با توجه به ويژگيهاي گياهان الگوي كشت منطقه بندي گرديد.
كلمات كليدي:
آجي چاي، شوري و سديمي، آب و نمك، انتقال محلولها ، LEACHM MODEL
|