اجراي موفق سيستم هاي آبياري تحت فشار در يك منطقه تابع عواملي از قبيل شرايط اقليمي، كيفيت آب، وضعيت توپوگرافي، مشخصات خاك و نوع محصول مي باشد. ميزان تأثير و يا نوع محدوديتي كه هر يك از اين پارامترها در اجراي سيستم هاي آبياري تحت فشار ايجاد مي كند ممكن است منجر به توصيه و يا عدم توصيه اجراي سيستم مذكور در منطقه شود. در اين تحقيق پتانسيل و تناسب اجراي سيستم هاي آبياري تحت فشار در مناطق مركزي استان كرمانشاه با توجه به شرايط اقليمي، كيفيت منابع آب زيرزميني قابل استحصال، وضعيت توپوگرافي، مشخصات خاك مناطق مذكور و همچنين نوع محصول ارزيابي و بر اساس پارامترهاي مورد بررسي، توصيه هاي لازم ارائه شده است. محدوده اين تحقيق شامل دشت هاي كوزران، ماهيدشت، مياندربند، بالادربند، رازآور، پشت دربند، دينه ور، حسن آباد(اسلام آباد)، بيستون، دشت روانسر، درودفرامان و سرفيروزآباد مي باشد. در اين بررسي با استفاده از بازديدهاي محلي، انجام آزمايشات صحرائي، مطالعه گزارشات موجود، بررسي نقشه هاي توپوگرافي، تجزيه و تحليل آزمايشات شيميائي چاه هاي منطقه مورد مطالعه، بررسي مطالعات خاكشناسي منطقه و آناليز اطلاعات حاصله، امكان پذيري و پتانسيل مناطق مركزي استان كرمانشاه از لحاظ اجراي سيستم هاي آبياري تحت فشار به طور جامع و كامل مورد بررسي قرار گرفته است.

كلمات كليدي:

پتانسيل يابي، شرايط اقليمي، كيفيت آب، وضعيت توپوگرافي، مشخصات خاك، نوع محصول