كشور ما در ناحيه خشك و نيمه خشك جهان قرار گرفته و مسئله اساسي در اين مناطق كمبود آب است. آبياري عامل اساسي براي توليد يك عملكرد مناسب در طول سال زراعي مي باشد. افزايش تقاضا براي غذا بدليل رشد جمعيت بيشتري فشار را روي اطمينان از تامين اب مورد نياز و كارآيي مديريت آن دارد. همانطور كه آبياري زياد مخرب، مضر و گران است، آبياري ناكافي نيز باعث ايجاد تنش و اثرات منفي حياتي در گياه مي شود. زمان و مقدار بارندگي در طول فصل رشد، قدرت خاك براي نگهداري آب و نيازهاي گياهي همه فاكتورهايي هستند كه درتعيين نياز آبي گياه موثر است. در نتيجه توجه به سيستم هاي آبياري با راندمان بالا و يا سيستم كم آبياري از جمله راهكارهاي اساسي درمديريت آبياري است. در توليد گياهان زراعي هزينه هاي آبياري در مقايسه با عملكرد گياهان زياد است. يكي از راه حل هاي مناسب براي حل اين مشكل توليد گياهاني باعملكرد بالا و نياز آبي پايين است. از ديگر راه حل ها، انتخاب استراتژي مناسب در آبياري ، قبل از شروع آبياري است. به عنوان مثال انتخاب الگوي كشت مناسب و اينكه چه گياهي در ارتباط با آبياري منطقه و مسائل حاشيه اي آن، انتخاب شود. سه ابزار IRRISA, IRMA, LORA براي بررسي چنين موضوعاتي معرفي شده است. بطور كلي طراحي گزينه هايي از اين قبيل براي تصميم گيري در طول فصول آبياري لازم مي باشد. در اين مقاله به بررسي سيستم هاي مديريتي آبياري جهت افزايش راندمان شبكه هاي آبياري خواهيم پرداخت.

كلمات كليدي:

مديريت آبياري ، IRRISA , IRMA , LORA