محدوديت و كمبود منابع آبهاي شيرين در سطح جهان بخصوص كشورهاي واقع در كمربند خشك كره زمين از جمله كشور پهناورمان، شرايطي را ايجاب نموده است كه در جهت حفظ، بهبود و بهره برداري بهينه از اين منابع بسيار با ارزش، پروژه هاي متعدد آبياري و زهكشي طراحي و به مورد اجرا گذاشته شود. بديهي است تامين غذا در سطح جهان بدون اجراي اين پروژه ها غيرقابل تصور است. احداث شبكه هاي آبياري مدرن جديد در اراضي بهبود كشاورزي كه ساليان متمادي داراي سيستم سنتي بوده، با مشكلات عديده اي روبرو مي باشد. در اين اراضي بدليل پوشش قابل ملاحظه باغات ميوه و تاكستانها، بالا بودن قيمت زمين و كوچك بودن سطح مالكيت ها و ... ارائه و اجراي يك شبكه مدرن و منظم آبياري و زهكشي بسيار مشكل و در مواردي عملاً غيرممكن بوده و در صورت اجرا نيز با مقاومت هاي اجتماعي و صرف هزينه هاي كلان محقق خواهد شد. پژوهش حاضر پس از ارزيابي مشكلات احداث شبكه هاي مذكور، بعنوان راهكار تلفيق شبكه سنتي و مدرن را پيشنهاد مي نمايد.با اقدامات موثري شامل اصلاح و ترميم مسير شبكه انهار سنتي در محدوده حريم آنها بهمراه رفع تجاوز به حريم انهار، پوشش انهار، مرمت و اصلاح نهرهاي سنتي و بندهاي انحرافي موجود و استفاده از سيستم هاي مدرن كاربرد آب در سطح مزرعه با راندمان بالا مانند سيستم هاي تحت فشار مي توان ضمن بهبود شرايط فني طرح، مشكلات را تعديل نمود. در اين راستا شبكه آبياري و زهكشي شهرچاي اروميه بررسي مي گردد.

كلمات كليدي:

احداث شبكه هاي آبياري و زهكشي مدرن، نقش انهار سنتي، اراضي بهبود كشاورزي