در آستانه هزاره سوم، مديريت دانش به عنوان يك نياز استراتژيك براي موسسات آموزشي و آموزش عالي مطرح است . در واقع آنچه كه تضمين كننده برتري هاي بلندمدت براي سازمان ها و جوامع است، ميزان بهره گيري آنها از سرمايه هاي انساني، فكري و اطلاعاتي است . امروزه، افزايش قابليت ها و توان ارتقاء مهارت هاي آموزشي و پژوهشي از طريق بهره گيري خردمندانه از فن آوريهاي نوين، به اشتراك گذاشتن دانش و افزايش همكاري و تبادل نظر سا زنده بين دانشگاه ها و دانشگاهيان ميسر است . هدف از اين نوشتار، بررسي و ضعيت موجود زير ساخت هاي لازم ( عوامل اجرايي ) مديريت دانش در دانشكده علوم تربيتي و روان شناسي دانشگاه اصفهان است . محورهاي مورد بحث در اين نوشتار در سه محور؛ عامل مديريتي، فرهنگ سازمان ي و عوامل فني خلاصه مي شود . روش تحقيق از نوع توصيفي پيمايشي است . جامعه آماري اين پژوهش، اعضاي هيات علمي دانشكده علوم تربيتي و روانشناسي دانشگاه اصفهان است . به علت قلت جامعه، همه ي آنها به عنوان نمونه ي آماري در نظر گرفته شده اند . اطلاعات اين طرح از طريق پ رسشنامه محقق ساخته و به وسيله سوالات بسته پاسخ و بررسي اسناد ومدارك به دست آمد . يافته هاي پژوهش نشان مي دهد كه از نظر زير ساخت هاي فني براي مديريت دانش در دانشگاه ها هم اكنون مشكلي وجود ندارد ولي از نظر مديريتي و نيز از نظر فرهنگ سازماني جو منا سبي وجود ندارد . با توجه به نتايج حاصله پيشنهاداتي براي بهبود بخشيدن به وضعيت مديريت دانش دانشگا ه ها ارائه شده است .

كلمات كليدي:

مديريت دانش، آموزش عالي، عامل مديريت، فرهنگ، فني