كيفيت جوش درز ريل كه تحت بارهاي بسيار بالايي مي باشد، نقش اساسي در ايمني و عملكرد خط راه آهن دارد. رفتار سايشي و رفتار شكست و خستگي اين جوش ها شديدا تحت تاثير پارامترهاي ريز ساختاري پرليت مانند فاصله ي بين لايه هاي پرليت، اندازه ي كلوني هاي پرليت و اندازه ي دانه ي آستنيت اوليه كه در منطقه ي جوش نسبت به فلز پايه تغيير كرده اند، مي باشد. در اين تحقيق ماكروساختار و ميكروساختار جوش در مناطق مختلف جوش به همراه پارامترهاي ريز ساختاري پرليت از جمله فاصله لايه هاي پرليت در مناطق مختلف جوش و ميزان حضور فريت در ميكروساختار مورد بررسي قرار گرفته است. بوجود آمدن سايش موضعي و گودشدگي در جوش و منطقه ي متاثر از حرارت سبب افزايش بارهاي ضربه اي به منطقه ي جوش مي شود. در اين مقاله اثر تغييرات ميكروساختاري بر پروفيل سختي جوش بررسي شده است و نرخ سايش توسط روابط ارايه شده براي ساختار پرليتي ، به سختي مناطق مختلف جوش ارتباط داد ه شده است و دلايل رفتار سايشي ضعيف جوش با توجه به پارامترهاي ساختاري تعيين شده است.

كلمات كليدي: