بديهي است يكي ازمهمترين عواملي كه در افزايش و يا كاهش ميزان خسارت و تعداد تلفات انساني در هنگام بروز بلاياي طبيعي موثر است، وجود يا عدم وجود سيستم مديريت بحران كارا مي باشد و با توجه به ويژگيهاي خاص حوادث و بلاياي طبيعي، مديريت بحرانهاي ناشي از بلاياي طبيعي به دلايب مختلف از پيچيدگي و گستردگي فراواني برخوردار بوده و اتخاذ تدابير ويژه اي را ايجاب مي كند. سازمان صليب سرخ سوند ميانگين تعداد تلفات انسامي ناشي از بلاياي طبيعي براي ملل ثروتمند را 500 نفر و براي ملل فقير 3000 نفر برآورد نموده است. بنابراين در مناطقي همچون كشور عزيزمان ايران كه همواره بالقوه در معرض خطر وقوع بلاياي طبيعي قرار دارند ضرورت داد برنامه ريزيهاي لازم جهت پيشگيري و مقابله با بلايا در استراتژي هاي كلان آن منطقه لحاظ شود و هدف اصلي در اين بزنامه ريزيها پيش بيني، پيشگيري، حفظ آمادگي و مقابله با بحران، برآورد دقيق خسارت و جبران آن، استفاده از فرصت ها و سرانجام بازگشت به وضعيت عادي با صرف كمترين هزينه و كوتاهترين زمان بر اساس اولويت هاي تعيين شده مي باشد در اين مقاله پس از اثر يك تعريف كلي از بحران مديريت بحران به بررسي راهكارهاي طبقه بندي شده مديريت بحران درحوادث غير مترقبه و بلاياي طبيعي خواهيم پرداخت.

كلمات كليدي:

بحران ، مديريت بحران ، چرخه مديريت بحران