در جريان سانحه يك سري واكنشهاي رواني در افراد مواجهه يافته بروز مي كند و ميزان بروز اين واكنشها در افراد بستگي به نوع فاجعه ، جنسيت ، نژاد ، برخورد والدين و ..... دارد . كودكان كه بطور مستقيم و غير مستقيم كه درگير حادثه گرديده اند ناديده انگاشته مي شوند لذا صدمات روحي ، رواني و جسماني در آينده براي ايشان و جامعه ايجاد مي گردد از اين رو تحقيق حاضر با توجه به اهميت موضوع فوق الذكر ميزان بروز اختلالات رفتاري رادر كودكان 11-7 ساله تفرش را در مقايسه با كودكان شهرستان بم مورد پژوهش قرار گرفته كه پس از تجزيه وتحليل بدست آمده ميزان بروز اختلالات رفتاري به ميزان 12% در كودكان شهرستان تفرش در مقايسه با 100% كودكان شهرستان بم با در نظر داشتن محدوديت هاي تحقيق در پسران و دختران مشاهده گرديد . لذا ضروري است كه خانواده ها ، امدادگران و ارگانهاي خدماتي حمايتي با شيوه هاي برخورد با اين عزيزان و اهميت دادن به بحث حمايت رواني بيشتر آشنا گردند ، و اين نكته كه لحاظ گردد كه سانحه ممكن است در هر منطقه اي حادث گردد و ما همواره بايستي آماده بوده و گام هايي در جهت پيشگيري از صدمات مالي و جاني و رواني برداريم ، و كودكان كه قربانيان اصلي اين حوادث هستند را ياري نماييم .

كلمات كليدي:

سانحه (disaster) _ بهداشت رواني ( mental health) _ اختلالات رفتاري (behaviors disorders)