رشد سريع و بي رويه شهرهاي بزرگ از جمله ابرشهر تهران، پايتخت را با خطرات بيش از پيش سوانح روبرو ساخته است. تهران با ويژگي نظير تراكم بالاي جمعيت، شريانهاي حياتي آسيب پذير، تمركز كليه وزارت خانه ها، سفارتخانه ها، مجلس ، مراكز مهم اقتصادي و اجتماعي و … شهري بزرگ، پيچيده و منحصر به نوع خود در ايران و منطقه مي باشد كه در صورت رويداد سوانح (زلزله) نه تنها خود آسيب پذير است بلكه منشا آسيب پذيري غير كالبدي ديگر شهرها و حتي در مناسبات بين المللي مي باشد. اهميت بررسي بازتواني بخشهاي اقتصادي، اداري و اجتماعي در كنار بازسازي ساختاري امريست مهم و حياتي كه اغلب در مقابل وسعت تخريب يك شهر پس از سانحه، تبديل به نكات نامرعي مي شوند كه خواسته يا ناخواسته آنان در نظر نمي گريم، عايدي ناشي از عدم بهره برداري (ناكارآمدي بازار، بورس ، معطل ماندن سرمايه گذاريها، مهاجرت تاجران و فرار سرمايه ها از مناطق آسيب ديده و حتي اختلال در بازار نفت با آسيب پذيري وزارت نفت) و خسارات غير مستقيم ديگر كه مي تواند رقم بسيار قابل ملاحظه اي و حتي بيشتر از خسارات مستقيم شود. البته خسارات اقتصادي موضوعي است كه سازمان ملل متحد از دهه كاهش بلاياي طبيعي بيشتر به آن تاكيد داشته كه در اين تحقيق با توجه به ويژگهاي نامبرده شده شهر تهران و بررسي نقشه هاي آسيب پذيري بررسي شده است. بالا بردن ضريب ايمني و افزايش آمادگي، توجه به اولويت هاي باز تواني و باز سازي مراكز اقتصادي (مانند بازار تهران كه فعالترين قطب اقتصادي تهران وشهرستانهاست، بازار بورس و …) در كنار موضوعات كالبدي، ارزيابي آسيب پذيري و مقاوم سازي مراكز مهم استراتژيك، انجام پژوهشهاي عميق شناسايي ريسكهاي اقتصادي و نوين و راهكارهاي كاهش آسيب پذيري و توجه به عوامل غير كالبدي از جمله موارد مهمي است كه بايد مورد توجه قرار گيرند.

كلمات كليدي:

آسيب پذيري ، ريسكهاي اقتصادي ، شريانهاي حياتي