|
مقدمه اي بر رويكردهاي جاري در ارزيابي خسارات پس از سوانح
نويسندهگان:
عليرضا فلاحي - دكتراي معماري از دانشكده سدني استراليا 1375-1371 با تخصص هاي مديريت بحران مناطق شهري و روستايي، معماري و بازسازي پس از سوانح
سارا مسگري هوشيار - دانشجوي كارشناسي ارشد رشته بازسازي پس از سانحه ، دانشكده معماري و شهرسازي دانشگاه شهيد بهشتي
خلاصه مقاله:
ارزيابي بخشي از مديريت بحران است كه تاثير مستقيم در تصميم گيري و برنامه ريزي مناسب و نظارت بر عمليات پاسخگويي دارد. ارزيابي نيازها و منابع در همه سوانح مورد نياز است و درطول همه مراحل معين پس از سانحه ، از امداد و نجات و بازتواني و ساماندهي تا مرحله بلند مدت بازسازي جريان دارد. هدف از اين مقاله شناخت مباني ارزيابي سانحه و فراهم آوردن اطلاعاتي درباره چگونگي برنامه ريزي ، طراحي و انجام ارزيابي موثر پس از سوانح طبيعي است. بطور كلي ارزيابي سانحه جمع آوري و تحليل اطلاعات مربوط به سانحه و پاسخگويي به آن است. هدف از كسب اين اطلاعات ، بدست آوردن جزئياتي در مورد خود سانحه ، نيازهاي افراد سانحه ديده و تعيين منابع موجود جهت پاسخگويي به نيازها مي باشد.روند ارزيابي از عمليات آمادگي و فاز هشدار پيش از سانحه تا فاز اضطرار و بعد از آن بازتواني و بازسازي جامعه ادامه مي يابد. ارزيابي دقيق خسارات ، تلفات و مجروحان پس از سانحه براي برنامه ريزي و اجراي صحيح عمليات امداد و نجات ، باز تواني و بازسازي ضروري است. در اين مقاله ابتدا به تعريف ارزيابي و انواع مختلف آن پرداخته شده و سپس موضوعات مورد بررسي در ارزيابي ، چگونگي ارزيابي و روشهاي
رايج براي انجام آن گردآوري شده است. همچنين در ادامه اهميت شناخت كاربران ارزيابي و مدلهاي مختلف گروههاي ارزيابي و مزايا و معايب هر يك از آنها ذكر شده و در انتها به شاخصهاي مهم و تعيين كننده اي براي انجام يك ارزيابي موفق اشاره شده است. اين مقاله با استفاده از منابعي از ... ، USAID، SPDRP، UNDP و مطالبي از دروس مديريت بحران دانشگاه ويسكانسين آمريكا گردآوري شده است. سعي بر اين بوده كه در كاربرد واژگان نهايت دقت و مشورت با صاحب نظران فن صورت گيرد و در موارد لازم براي جلوگيري از هر گونه ابهام واژه انگليسي معادل در زيرنويس آورده شده است.
كلمات كليدي:
|
