خشكسالي پديده اي آرام و خزشي مي باشد و بايد آن را جزئي از اقليم هر منطقه كه لزوما خشك نيست، به حساب آورد.خشكسالي از جمله پديده هايي مي باشد كه هر ساله خسارات قابل توجه اي را در نواحي مختلف اين كره خاكي تحميل مي نمايد. خشكسالي مي تواند اثرات جدي اقتصادي، اجتماعي وزيست محيطي رابه همراه داشته باشد. آنچه كه باعث مي گردد اينديده تبديل به بلا گردد، آسيب پذيري بشر نسبت به اين پديده است. ماهيت خزشي اين پديده سبب شده به راحتي و به طور دقيق زمان شروع و اتمام خشكسالي تعيين نگردد. اغلب اثرات خشكسالي غير سازه اي مي باشد و گستره جغرافيايي وسيع تري را نسبت به ساير بلاياي طبيعي تحت تاثير خود قرار مي دهد. مشخصه هاي غير سازه اي اثرات خشكسالي، مانعي بر سر راه تخمين درست و قابل اعتماد شدت و در نهايت مانعي در برابر توسعه طرح هاي آمادگي در مقابل خشكسالي دولت ها شده است. وقوع خشكسالي در نواحي حساس و آسيب پذير به طور گسترده همه ابعاد زندگي بشري و برنامه ريزي هاي اقتصادي – اجتماعي انسان را تحت شعاع خود قرار داده و انسان ها ار در شرايط بحراني و اضطراري قرار مي دهد. در زمان وقوع اين بحران ها به دليل عدم وجود فرصت و منابع كافي، غالبا اين بحران ها بخوبي مديريت نمي گردند. از اين رو مديريت خشكسالي بايستي بر روي مديريت ريسك استوار گردد. بر خلاف مديريت بحران كه در بر گيرنده مجموعه اي از اقدامات واكنشي مي باشد، مديريت ريسك به كنش در مقابل خطرها ميپردازد. از اين رو زمان كافي براي رويارويي با حوادث وجود دارد. علي رغم ارجح بودن كلي مديريت ريسك بر مديريت بحران، ريسك خشكسالي را نمي توان حذف نمود به عبارتي ديگر پس از اعمال مديريت ريسك باز مواردي وجود دارد كه مي بايستي در حين و پس از وقوع حادثه با آن برخورد و مقابله نمود. همان گونه كه بيان شد فرآينمدهاي اين دو نگرش مديريتي داراي مزاياي منحصر به فردي مي باشد كه با تلفيق اين دو نگرش البته با تاكيد بر مديريت ريسك مي توان به يك سيستم مديريت كاراو يكپارچه خشكسالي دست پيدا كرد.

كلمات كليدي:

خشكسالي ، مديريت خشكسالي ، مديريت ريسك ، مديريت بحران ، سيستان ، ريسك خشكسالي