يكي از مواردي كه در تهيه طرحهاي جامع شهري همواره مورد توجه است، برنامه ريزي براي كاهش اثرات بلاياي طبيعي و انجام اقدامات پيش گيرانه مي باشد . اين طرحها كه بر مبناي موازين علمي و عقلي تهيه مي شوند، در قالب نقشه ها و جداول مشخص و اسناد قطعي و الزام آور سعي در بهبود ساختار شهر در مواجه يا بحرانهاي طبيعي دارند. همچنين بعد از وقوع بالاياي طبيعي و به منظور بازسازي نقاط آسيب ديده طرحهايي تهيه مي شود كه جنبه آمرانه و ديوان سالار دارند. امروزه با مطرح شدن مباحثي مانند مشاركت، تصميم سازي به جاي تصميم گيري و حمايت از تمامي اقشار جامعه از جمله كودكان و سالمندان، در تهيه طرحهاي شهري فضا براي وارد كردن مديريت بحران بلاياي طبيعي در طرحهاي شهري فرا رسيده است. اين مقاله در نهايت به اين پيشنهاد مي رسد كه براي شهرهايي كه در معرض حوادث غير مترقبه هستند، به تهيه يك طرح تفصيلي موضوعي در قالب طرحهاي ساختاري – راهبردي ،(كه در عين همه جانبه بودن و مشخص بودن مسوليتها، داراي انعطاف پذيري لازم نيز باشد) و مشخص كردن شهرداري يا فرمانداري به عنوان نهاد مسئول هماهنگ كننده اقدامات امداد و نجات بلافاصله بعد از بحران از سردرگمي در لحظات اوليه بعد از وقوع بلاياي طبيعي جلوگيري شود و لحظات سرنوشت ساز اوليه بعد از وقوع حادثه كه مي تواند به نجات بسياري از مصدومان و مجروحان منجر شود در قالب يك طرح استراتژيك تقسيم كار و مسئوليت شود.

كلمات كليدي:

طرح ساختاري – راهبردي ، طرح تفصيلي، مديريت بحران بلاياي طبيعي ، مطالعات محيطي