از عمده ترين مشكلاتي كه همزمان با بروز بلاياي طبيعي رخ مي دهد، عدم دسترسي به مواد غذايي سالم و مطمئن و اثرات سوء ناشي از آن مي باشد. آسيب شبكه هاي توليد، نگهداري، طبخ و توزيع مواد غذايي، فساد غذاها و از بين رفتن آنها توسط بلاياي طبيعي، باعث فقدان مواد غذايي به ميزان كافي مي شود. در نتيجه افراد در اثر مصرف مواد غذايي آلوده و ناسالم، گرفتار انواع عوامل فيزيكي، شيميايي، مسموميتها و مشكلات ناشي از مصرف كم مواد غذايي مي گردند. بدين علت برنامه ريزي در مورد تغذيه در زمان اضطرار، جهت ساعات اوليه بروز بلايا و پس از استقرار حادثه ديدگان در اردوگاه ميبايست توسط كميته هاي ذيربط در نظر گرفته شود. لازم به ذكر است نحوه نگهداري مواد غذايي در زمان بحران بهتر است قبل از وقوع بلايا به همگان آموزش داده شود. جهت پيشگيري از مسموميت، قبل از مصرف هر ماده غذايي بايد كيفيت آن كنترل شود. لازم است با در نظر گرفتن علايم اختصاصي مسموميت هر ماده غذايي و به كاربردن روشهاي كنترل بهداشتي مختص آن غذا، از غذايي هاي مشكوك نمونه برداري گردد و در صورت فساد و آلوده بودن معدوم شود. بايد خاطر نشان كرد در مورد هر نوع بلاي طبيعي و بحران، امكان نوعي مسموميت و خرابي در مواد غذايي وجود دارد كه مي بايست هر كدام جداگانه شناسايي شود و راههاي پيشگيري و درمان آن تعيين گردد. اين مقاله در زمينه بهداشت و سلامت موادغذايي در بحران و آموزش هاي لازم آن سخن مي گويد، باشد كه با آموزشهاي كافي، از عوارض ناشي از تغذيه در زمان اضطرار كاسته شود. هدف از اين مقاله، ارائه آموزش هايي است كه از قبل آمادگي لازم را در كاركنان بهداشتي و همه افراد در معرض خطر ايجاد نمايد تا در هنگام بروز بلا و بعد از آن، با اطلاعات، امكانات وآشنايي كافي، مشكلات ناشي از فقدان غذا و عدم بهداشت مواد غذايي را شناخته، در راستاي كاهش خطرات جاني ناشي از ان گام بردارند

كلمات كليدي:

تغذيه، اضطرار، بحران، سوء تغذيه، گرسنگي، مسموميت