بشر از بدو آفرينش و شروع زندگي در كره زمين همواره با حوادث گوناگوني دست به گريبان بوده است. اين حوادث در دوران مختلف زندگي انسان شكل هاي گوناگوني داشته اند . به طور مثال در گذشته حوادث طبيعي مانند زلزله، سيل، طوفان سقوط از بلندي و … عوامل خارجي آسيب رسان بوده ولي با تغيير شيوه و صنعتي شدن زندگي، حوادث ديگر مانند سقوط هواپيما، انفجارها، سوختگي هاي ناشي از مواد شيميايي، حوادث رانندگي و … نيز به آن اضافه شده است. نكته مهم اثرات و آسيب هاي ناشي از حوادث به جامعه بشري مي باشد و مديران بحران در كورها با تمهيداتي كه مي انديشند بايد خسارت آسيب ها را به حداقل كاهش دهند. در اين بين آنچه كه حائز اهميت است نقش مراكز مراقبتي و درماني مي باشد كه سهم مهمي در بهبود آسيب هاي جسماني به مردم را بر عهده دارند. اصولا در حوادث دسته جمعي بيمارستان ها و مراكز درماني با تراكم بالاي مراجعين مواجه بوده ، لذا كميته بحران از قبل بايد برنامه و راهكارهاي لازم را براي چنين مواقعي مهيا كرده تا به دليل تراكم و فشار كاري از كيفيت خدمات كاسته نشود.

كلمات كليدي: