خشكسالي عبارتست از كمبود رطوبت مستمر و غيرطبيعي. درتعريف ، واژة مستمربيانگر زمان آغاز تا پايان خشكسالي يا زمان تداوم و واژة غيرطبيعي به انحراف يا نوسان منفي نسبت به شرايط ميانگين طبيعي دلالت دارد.در خشكسالي چهار ويژگي عمده مورد مطالعه قرار مي گيرد كه عبارتند از شدت ، مدت، فراواني و گستره خشكسالي كه هدف از اين تحقيق تعين شدت و مدت و گستره خشكسالي در استان گلستان مي باشد. به منظور بررسي و پهنه بندي خشكسالي ، شاخصهاي متنوعي ابداع شده است . يكي از اين شاخصها ، شاخص بارش استاندارد (SPI) مي باشد كه روشي ساده و عملي است و اساس اين شاخص ، مقادير بارندگي مي باشد. جهت بررسي خشكسالي از 13 ايستگاه واقع در داخل و خارج حوزه با طول دوره آماري مشترك 20 ساله (1380-1360) در مقياس زماني سالانه استفاده گرديد.نتايج بررسي نشان مي دهد كه كمترين مقدار SPI مشاهده شده و شديدترين خشكسالي در ايستگاه تقي آباد در سال ( 1365 -1364 ) واقع در غرب استان بوده وبيشترين مقدار مشاهده شده SPI و شديدترين ترسالي در سال ( 1377-1376) مربوط به ايستگاه گاليكش در شرق استان گلستان مي باشد. بيشترين تداوم خشكسالي مربوط به سال (1380-1379) مي باشد در اين سال تقريبا تمامي استان دچار خشكسالي شده است. وضعيت خشكسالي ازسال1364 به بعد روال منظمي داشته و هر سه سال يكبار خشكسالي در استان تكرار مي شود در واقع اين پيش بيني كمك زيادي در زمينه مديريت خشكسالي در استان مي نمايد.

كلمات كليدي:

پهنه بندي خشكسالي ،SPI ،ويژگيهاي خشكسالي، GIS، استان گلستان