از بين پارامترهاي هواشناسي دما و بارش ملموس ترين عناصري هستند كه با آنها سر و كار داريم . بررسي دقيق آماري روي اين پارامتر مي تواند ساختار اقليمي مناطق را تعيين كند. در واقع از اين بررسي هاست كه بياباني شدن اقليم مناطق مختلف مشخص مي شود. تحقيق حاضر شدت خشكي و ميزان گسترش بياباني شدن اقليم 4 شهر استان هرمزگان (بندر عباس، بندر لنگه، جاسك، ميناب) را طي يك دوره آماري بلند مدت مورد بررسي قرار داده است. اين تحقيق با استفاده از قضاياي حد مركزي انجام گرفته است . (شاخص آماري نمره Z) اين روش سبب استاندارد شدن داده ها مي شود. در اين روش دما و بارندگي مورد مطالعه است. سپس نمرات Z با هم جمع و بر تعداد آنها تقسيم گرديده است.عدد حاصل شاخص آب و هوا بياباني شدن اقليم را نشان مي دهد كه شدت درجات خشكي و رطوبت را تعيين مي كند. در نهايت با استفاده از نرم افزار ILWIS گسترش اقليم بياباني شدن روي مناطق ياد شده مطالعه شده است.

كلمات كليدي: