وقوع حوادث غيرقابل پيش‌بيني و بروز خطرات و سوانح و بحران‌هاي اقتصادي، اجتماعي، سياسي و نظامي، واقعيتي است كه بشر در طول تاريخ با آن آشنا بوده است. در اين راستا هر چقدر بر كسب موفقيت‌هاي فن‌آورانه و اجتماعي افزوده شده است، ميزان بروز اين خطرات غيرمنتظره نه تنها كاهش نيافته، بلكه در بسياري از موارد افزايش نيز يافته است. صنعتي شدن جوامع و گسترش ارتباطات ماهوار‌‌ه‌اي و نقل و انتقال اطلاعات به طور وسيع و همچنين بزرگتر شدن سازمانهاي اجتماعي، اقتصادي و بازرگاني باعث شده كه بيشتر بحرانها نهادينه و در واقع جزئي جدا نشدني از ماهيت دروني سازمانها شود. آمار سوانح مهم دنيا نشانگر آن است كه شمار سوانح فزوني چشمگيري داشته و فاصله زماني بين آنها به نحو شگفت‌انگيزي رو به كاهش است. زلزله بم، واقعه سونامي از نزديكترين وقايع مذكور مي‌باشند. بنابراين بحران جزء جدايي‌ناپذير جوامع نوين به شمار مي‌آيد [1]. حال آيا سازمانهاي امروزي بحران را مي‌شناسند و آمادگي مقابله با بحران را دارند يا خير؟ آيا اين سازمانها ساز و كار لازم جهت مديريت بحران و كاهش آثار مخرب آن و محدود كردن دامنه بحران را دارند يا خير؟ آيا بحران‌پذيرند يا بحران‌ستيز؟ و...؟ همه اينها سوالاتي است كه سازمانها بايستي جهت دست يافتن به پاسخ آنها تلاش كرده و درك درستي از وضعيت خود داشته باشند، كه در اين ميان سازمانهاي متولي تامين و توزيع آب بهداشتي و جمع‌آوري و دفع فاضلاب، از اين مهم مستثني نمي‌باشند. ارائه خدمات حياتي به مشتركين و انحصاري بودن ارائه خدمات از يكسو و خودگردان بودن و رويكرد بنگاه‌داري اقتصادي و ارائه خدمات براساس قيمت تكليف شده (و نه تمام شده) با رعايت كيفيت از سوي ديگر، حساسيت شركت‌هاي آب و فاضلاب را در انجام رسالت خود دوچندان كرده و مسئوليت اجتماعي آن را مضاعف نموده است. بنابراين ضرورت دارد شركتهاي آب و فاضلاب به شناخت و درك صحيحي از بحرانهاي قابل وقوع در حوزه خود پرداخته، ميزان آمادگي خود را براي مديريت بحران ارزيابي نموده و سازوكارهاي لازم جهت مديريت بحران را در سازمان خود فراهم آورند. در اين پژوهش، پس از بررسي وضعيت مديريت بحران در شركت آب و فاضلاب استان قم با استفاده از جدول پورت فوليوي بحران، الگوي مناسب مديريت بحران ارائه شده است.

كلمات كليدي: